previous arrow
next arrow
Slider

szkolne-wsparcie-k-km
Czerwiec 2020
P W Ś C P S N
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
Archiwum
rok-szkoly-w-ruchu-logologo_eszkola-mbaner_vulcan_1pajacyk-m2rzecznik-praw-dzieckafb szkołybadzmy_poszukiwaczami_autorytetu szkola_pamieta nprc cała_polska_czyta_dzieciom wychowanie_przez_czytanie madrzy_cyfrowi trzymaj_forme program_dla_szkol

Wyróżnia się trzy podstawowe style wychowania. Czym one się różnią? Który styl wychowania jest najlepszy dla dziecka? Sprawdź jakim rodzicem Ty jesteś i czy Twoje metody są trafne.

Wychowanie autorytarne

Narzucasz dziecku sztywne reguły. Jesteś konserwatywnym rodzicem, zawsze trzymasz rękę na pulsie. Wyraźnie dominujesz nad swoim współmałżonkiem. Masz zasady, których nie łamiesz. Członkowie rodziny posiadają wyznaczone obowiązki, które wykonują, nie ma mowy o tym, by ktoś nie wywiązał się ze swoich codziennych zadań. Wszystko jest poukładane, każdy wie gdzie jest jego miejsce. Rodzic zawsze ma rację, dzieci nie mają prawa z nim dyskutować. To postawy rodzica autorytarnego. Dziecko w takim domu wie na co może sobie pozwolić, a za co spotka je kara. Często kiedy nie rozumie danego polecenia bądź zakazu, słyszy: Jak dorośniesz to zrozumieszNie zadawaj głupich pytańRób to co ci kazałem. Jest nieustannie kontrolowane i upominane. Rodzic stara się zachować sprawiedliwie i egzekwować odejście od wcześniej ustalonych reguł.

Niestety, dyscyplina autorytarna hamuje rozwój dziecka. Prowadzi do ograniczenia jego samodzielności. Dziecku, które ma z góry określone, nieprzekraczalne zasady, trudno jest rozpoznać własne możliwości. Takie dziecko jest niepewne siebie i strachliwe. W dorosłym życiu szuka w partnerze opiekuna i przywódcy, nie potrafi samo podejmować decyzji ani brać odpowiedzialności zarówno za siebie, jak i drugiego człowieka. Autorytarne wychowanie może skutkować agresją dziecka, które nie może pogodzić się z brakiem możliwości wypowiedzenia własnego zdania czy z góry narzuconymi zasadami. Człowiek potrzebuje czuć, że ma wpływ na swoje życie, nawet ten najmłodszy.

Łagodniejsza wersja stylu autorytarnego wiąże się z tym, że rodzice stawiają dziecku wymagania, które są adekwatne do jego możliwości. Dziecko wie, że w razie problemów może liczyć na pomoc. Rodzice często z nim rozmawiają, wyjaśniają mu sprawy, których nie rozumie, tworzą z dzieckiem więź. W zamian za to dziecko czuje się bezpieczne, staje się samodzielne i ma poczucie własnej wartości. Rodzice stosują metody kary i nagrody, ale robią to właściwie, w odpowiednich sytuacjach. Do każdego dziecka podchodzą indywidualnie.

Autorytarny styl wychowania łączy się z dominacją rodzica. Jeżeli polega ona na narzuceniu reguł, które nie do końca są dla dziecka jasne, stosowaniu surowych kar i tworzeniu dystansu pomiędzy rodzicem a dzieckiem, to takie wychowanie może mieć negatywne skutki. Rodzic dominujący powinien odpowiadać wyczerpująco na pytania dziecka, być konsekwentny, dawać przykład, rozmawiać, stać się mentorem. Dobrze, żeby dziecko miało obowiązki i prawa, znało swoje miejsce w rodzinie, czuło się bezpiecznie, jednak wymagania mu stawiane powinny być dopasowane do jego wieku i możliwości.

Rodzice liberalni

A może w Twojej rodzinie jest wręcz przeciwnie? Twoja pociecha nie ma żadnych obowiązków ani ograniczeń, stosujesz tak zwane bezstresowe wychowanie. Przecież to tylko dziecko, nie może nic robić. Zaspokajasz jego potrzeby, kupujesz mu to, na co ma ochotę, dbasz o nie i starasz się zapewnić mu wszystko co najlepsze, w zamian niczego nie wymagając? To znaczy, że jesteś rodzicem liberalnym. Nie ustalasz z dzieckiem niczego ani wspólnie, ani oddzielnie. Posiada ono nieograniczoną swobodę, a Ty zapewniasz mu jak najlepsze warunki materialne, starasz się by miało odpowiednie miejsce do nauki i zabaw, by było zadowolone. Rodzice liberalni nie są konsekwentni, interweniują tylko w sytuacjach kryzysowych.

Takie wychowanie prowadzi do trudności dziecka w przystosowaniu się w grupie rówieśniczej, jest ono przyzwyczajone do tego, że ma to, co chce i kiedy chce. Liberalna postawa rodziców prowadzi do egocentryzmu dziecka, nie zna ono podstawowych zasad, wychowanie jest jednym wielkim chaosem, nikt od nikogo niczego nie wymaga. Często to wychowanek kieruje rodzicami. Skutkuje to niezdyscyplinowaniem wewnętrznym, poczuciem nazbyt dużej pewności siebie oraz niezdolności do jakiegokolwiek wysiłku. Wychowanie dziecka nie polega tylko na kupieniu mu słodyczy, kiedy tupie i krzyczy w sklepie. Niestety, to nie jest takie proste.

Demokratyczny styl wychowania

A może wychowujesz w stylu demokratycznym? Tutaj dziecko bierze udział w życiu rodziny, razem z nim omawia się najważniejsze kwestie, ma prawo głosu, dyskutuje. Dziecko zna swoje obowiązki, konsekwentnie je wykonuje, bo zgodziło się, że będzie to robiło. Rodzice nie stosują kar, rozmawiają z dzieckiem, wyjaśniają mu dlaczego i jak powinno postąpić, pytają z jakiej przyczyny zrobiło inaczej. Zachęcają je do aktywności, działania, argumentują swoje decyzje. Dążą do tego, aby nawiązać relacje partnerskie, by dziecko wiedziało, że zawsze może na nich liczyć, jednocześnie było pomocne również swoim rodzicom. Taka postawa uczy odpowiedzialności, a silna więź z dzieckiem powoduje wzajemne zaufanie i życzliwość. Wychowanie w stylu demokratycznym jest najlepszym sposobem.

Nie w każdej sytuacji postępujemy według jednego stylu wychowania, jednak posiadając wiedzę na ten temat, możemy jako rodzice wybrać z każdego stylu to, co najlepsze i starać się stworzyć swój. Ważne, żeby podchodzić do każdego dziecka indywidualnie, dbać o jego uczucia i stawiać wymagania adekwatne do jego możliwości. I najważniejsze – rozmawiać, bo jeżeli my nie odpowiemy na pytania dziecka, zacznie szukać odpowiedzi gdzie indziej. Telewizja, Internet oraz niedoinformowani rówieśnicy nie powinni wychowywać naszego dziecka.

Życzę dużo uśmiechu, spokoju i zdrowia,

Pedagog szkolny

Katarzyna Jagielska

 30 total views,  2 views today