previous arrow
next arrow
Slider

szkolne-wsparcie-k-km
Grudzień 2020
P W Ś C P S N
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
Archiwum
rok-szkoly-w-ruchu-logologo_eszkola-mbaner_vulcan_1pajacyk-m2rzecznik-praw-dzieckafb szkołybadzmy_poszukiwaczami_autorytetu szkola_pamieta nprc cała_polska_czyta_dzieciom wychowanie_przez_czytanie madrzy_cyfrowi trzymaj_forme program_dla_szkol szkoła do hymnu

Dla prawidłowego rozwoju dzieci potrzebują uporządkowanego świata, granic, jasnych reguł i zasad. Mają potrzebę poznawania reguł, które nim rządzą oraz chcą wiedzieć, czego od nich oczekujemy. W ten sposób dowiadują się na co mogą sobie pozwolić na każdej płaszczyźnie swojego życia.

Dlaczego dzieci potrzebują granic?

  1. Ponieważ dają poczucie bezpieczeństwa i stabilności. Nieograniczony dostęp do przywilejów w dłuższej perspektywie, skutkuje dużym obciążeniem dla niedojrzałej osobowości dziecka, które oczekuje od dorosłych mądrych decyzji – jasno określonych granic. To daje mu poczucie ustabilizowanej, a co się z tym wiąże rzeczywistości.
  2. Określają, które zachowania są akceptowane w rodzinie i kręgach społecznych i wytyczają ścieżkę postępowania zgodnie z przyjętymi zasadami i normami
  3. Definiują związki z innymi ludźmi – ukazują wzajemne relacje społeczne -międzyludzkie, w szczególności hierarchię wartości w relacji rodzic – dziecko. To zdecydowanie ułatwia w przyszłości wchodzenie w odpowiednie role społecznych: matki/ojca, kolegi, pracownika, szefa, itp.
  4. Pomagają zrozumieć świat – dzieci odkrywają, poprzez zadawanie rodzicom pytań i uzyskiwanie na nie odpowiedzi, do czego mogą się, kiedy przekraczają wyznaczoną granicę, jakie konsekwencje niesie za sobą ich zachowanie?
  5. Wspomagają osobisty wzrost – wraz z rozwojem, dojrzałością dziecka granice muszą się rozszerzać. Każde dziecko winno być zatem traktowane wyjątkowo, a granice skrojone na miarę jego wieku, temperamentu i możliwości ich egzekwowania przez rodziców (inne granice i wymagania stawiamy pięciolatkowi, a inne nastolatkowi).
  6. Kształtują poczucie odpowiedzialności, ćwiczą kompetencje i stymulują rozwój dziecka.

Granice, które określają zakres pożądanych i akceptowanych zachowań dziecka powinny być dość elastyczne – wyraźne i restrykcyjne, by jasno określić kierunek oddziaływań wychowawczych, ale również na tyle modyfikowalne i szerokie, aby ułatwić dziecku rozwój i zmianę.

Rodzaje granic:

  • Zbyt sztywne granice – dziecko doświadcza wówczas nadmiernej kontroli ze strony rodziców – odkrywanie świata i zdrowe testowanie otaczającej rzeczywistości przez dziecko jest wręcz uniemożliwione.
  • Zbyt luźne granice – czyli niedostateczna kontrola rodzicielska. Granice są na tyle szerokie, nieokreślone, że aż prowokują do ich nadmiernego testowania. Dzieci nadużywają zbyt dużej swobody i ignorują ewentualne ograniczenia, zazwyczaj nie ponoszą żadnych konsekwencji swoich nieodpowiednich działań, a tym samym nie uczą się odpowiedzialności.
  • Granice zrównoważone – optymalne warunki rozwoju i wzrostu w ramach zrównoważonej kontroli rodzicielskiej i swobody odpowiedniej dla wieku dziecka i danych okoliczności. Zakres wolności wynika z odpowiedzialności dziecka, które w tym kontekście znajduje warunki dla zdobywania nowych umiejętności, przy zmniejszonej potrzebie testowania granic.
  • Granice niestabilne – czyli brak konsekwencji w stopniu kontroli rodzicielskiej i zakresu swobody dziecka. Granice te powodują dezorientację dziecka i mogą rodzić bunt z jego strony. Dziecko nie wie czego może się spodziewać, jakie konsekwencje poniesie za swoje zachowanie (nie wie czy czynność, którą chce wykonać jest dozwolona, czy raczej należy do zakazanych).

Pozdrawiam,

Katarzyna Dudziec, psycholog szkolny

 80 total views,  1 views today