previous arrow
next arrow
Slider

szkolne-wsparcie-k-km
Październik 2020
P W Ś C P S N
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
Archiwum
rok-szkoly-w-ruchu-logologo_eszkola-mbaner_vulcan_1pajacyk-m2rzecznik-praw-dzieckafb szkołybadzmy_poszukiwaczami_autorytetu szkola_pamieta nprc cała_polska_czyta_dzieciom wychowanie_przez_czytanie madrzy_cyfrowi trzymaj_forme program_dla_szkol

Drodzy Rodzice i Uczniowie!

Czas, który spędzacie teraz w domu, to nie ferie. Ten czas musimy wykorzystać tak, aby Wasza wiedza i umiejętności wciąż się rozwijały. Okoliczności środowiskowe wydłużają brak kontaktu, ale jestem pewna, że i z tym sobie poradzimy. Najważniejsze w prowadzeniu zajęć pedagogicznych, psychologicznych, w tym zajęć terapeutycznych jest relacja. Mam nadzieję, że wspólnie z dziećmi będziecie się dobrze bawić. W obecnym czasie będzie to najcenniejsza terapia. Pedagog i psycholog będą dzielić się z Wami różnymi propozycjami, które będą miały na celu wasz rozwój emocjonalny i społeczny. Zabierzcie dla siebie to, co Wam się spodoba. Liczymy na Waszą regularną i systematyczną aktywność!

Obecna sytuacja może powodować występowanie nadmiernych emocji – czy to lęku, strachu, złości itd. Aby ułatwić Państwu towarzyszenie dzieciom w tych trudnych chwilach przesyłam przetłumaczone najświeższe ustalenia Amerykańskiej Akademii Psychiatrii Dzieci i Młodzieży ( Fassler, D. (2020). Talking with children about coronavirus (COVID19). American Academy of Child and Adolescent Psychiatry. [dostępny www.aacap.org 13.03.2020].).

Ze względu na rozprzestrzeniające się fałszywe informacje na temat COVID-19 oraz związany z nimi poziom lęku, przedstawiam Państwu opracowanie Amerykańskiej Akademii Psychiatrii Dzieci i Młodzieży dotyczącej rozmowy z dziećmi i adolescentami o aktualnych wydarzeniach:

  1. Ważne jest, by stworzyć dziecku wspierające środowisko, aby czuło się bezpiecznie zadając pytania. Niewskazane jest jednak poruszanie tego tematu, jeśli dziecko nie wykazuje gotowości.

  2. Odpowiadaj szczerze na zadawane Ci przez dziecko pytania.

  3. Używaj łatwych i przystępnych dla dziecka słów. Dostosuj formę komunikacji do wieku, umiejętności i poziomu rozwoju dziecka.

  4. Korzystaj z wiarygodnych źródeł informacji (np. raporty WHO czy gov).

https://www.gov.pl/web/zdrowie/co-musisz-wiedziec-o-koronawirusie

https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019

  1. Bądź przygotowany na to, by musieć wielokrotnie powtarzać informację lub wyjaśnienia. Wielokrotne pytanie o tą samą rzecz, może być formą poszukiwania przez dziecko wsparcia.

  2. Razem z dzieckiem rozpoznajcie i nazwijcie uczucia, które mu towarzyszą. Pozwól dziecku odczuć, że jego pytania i zmartwienia są ważne i właściwe.

  3. Pamiętaj, że dzieci podchodzą do każdej sytuacji bardzo osobiście. Mogą wykazywać oznaki zamartwiania się o krewnych, bliskich, przyjaciół i znajomych. Mogą bać się o własne bezpieczeństwo i bezpieczeństwo członków rodziny. Pytać o rodzinę lub znajomych mieszkających za granicą.

  4. Wspieraj dziecko, ale nie dawaj obietnic bez pokrycia. Możesz zapewnić dziecku poczucie bezpieczeństwa w domu, ale nie możesz zagwarantować, że nikt w obrębie regionu nie zachoruje.

  5. Uświadom dziecko, że osoby dotknięte koronawirusem otrzymują pomoc. To dobra okazja, by pokazać dzieciom, że gdy dzieje się coś przerażającego lub złego, zawsze można zwrócić się o pomoc i są ku temu odpowiednie służby.

  6. Dzieci uczą się od najbliższych dorosłych: rodziców i nauczycieli. Będą obserwować Twoje zachowanie i reakcje na wiadomości dotyczące wirusa. Uczą się również poprzez słuchanie rozmów dorosłych, pamiętaj o tym.

  7. Niewskazane jest nadmierne oglądanie przez dziecko telewizji i słuchanie wiadomości. Tego typu działania mogą wywoływać nadmierny lęk i napięcie.

  8. Dzieci, które doświadczyły poważnej choroby lub straty mogą być wyjątkowo wrażliwe i wykazywać nadmierne reakcje na obrazy i raporty prezentowane w mediach dotyczące choroby i śmierci. Te dzieci wymagają dodatkowej uwagi i wsparcia z Waszej strony.

  9. Szczególnej troski i monitorowania wymagają następujące objawy ze strony dziecka: zaburzenia snu, nadmierne zamartwianie się, lęki na temat śmierci i choroby. Bardzo nasilone mogą wymagać konsultacji psychologicznej.

  10. Mimo, że osoby dorosłe mogą być stale zainteresowane codziennymi wydarzeniami, pamiętajmy, że większość dzieci chce być po prostu dziećmi. Mogą nie wykazywać zainteresowania sytuacją lub nie chcieć myśleć o tym co dzieje się w kraju lub za granicą. Będą woleli grać w gry, bawić się, czy czytać książki i warto im na to pozwolić z zachowaniem aktualnych wskazań prozdrowotnych i profilaktycznych.

Życzę dużo uśmiechu, spokoju i zdrowia,

Pedagog szkolny

Katarzyna Jagielska

 124 total views,  1 views today